تبلیغات
مهندسی جوشکاری - خواص تاثیر گذار بر جوشپذیری (Properties in fluencing weldability)
 

خواص تاثیر گذار بر جوش پذیری(Properties in fluencing weldability)

خواص زیر در فلزات، بر قابلیت جوشکاری مقاومتیشان تاثیر گذار است:

1)مقاومت الکتریکی؛

2)هدایت حرارتی؛

3)انبساط حرارتی؛

4)استحکام و سختی؛

5)مقاومت به اکسید شدن؛

6)محدوده دمایی پلاستیک شدن؛

7)خواص متالوژیکی.

 

برای مشاهده ی کامل مطلب بر روی ادامه ی مطلب کلیک نمایید.

مقاومت الکتریکی(Electrical Resistivity)

زمانیکه حرارت تولید شده توسط جریان جوشکاری ارتباط مستقیم با مقاومت داشته باشد احتمالاً مقاومت الکتریکی قطعه کار مهمترین خواص RWجوش از نظر    است. جهت ایجاد حرارت برای فلزی که مقاومت پایین تری دارد جریان بیشتری مورد نیاز است. فلزاتی از قبیل مس خالص به  

دلیل مقاومت الکتریکی پایین شان، جوشکاری شان مشکل است.علاوه بر این انحراف جریان از طریق جوشهای مجاور در فلزاتی که مقاومت الکتریکی پایین تری نسبت به فلزات دیگر دارند بسیار حائز اهمیت است، بنابراین فلزاتی که مقاومت الکتریکی بالایی دارند از نقطه نظر قابلیت جوشکاری نسبت به آنهایی که مقاومت الکتریکی پایین تری دارند بیشتر مورد توجه قرار می گیرند.

جریانهای بالا همچنین نیازمند ترانسفرمرها و خطوط قدرت بزرگ می باشند که هزینه تجهیزات را افزایش می دهند.

رسانایی حرارتی(Thermal conductivity)

رسانایی(هدایت)حرارتی بدلیل اینکه قسمتی از حرارت ایجاد شده در حین جوشکاری مقاومتی از طریق هدایتبه فلز پایه کاسته می شود مهم تلقی می شود. این کاسته شدن می بایستی توسط توان ورودی بالاتر جبران گردد. بنابراین فلزاتی که رسانایی حرارتی بالاتری دارند نسبت به آنهایی که رسانایی کمتری دارند از قابلیت جوشکاری کمتری برخوردارند.رسانایی حرارتی و الکتریکی فلزات مختلف به دقت همسو و مطابق با دیگر است، برای مثال آلومینیم از لحاظ رسانایی الکتریکی و حرارتی، رسانای خوبی می باشد درحالیکه فولاد ضد زنگ رسانایی ضعیفی برای هر دو مورد است.

انبساط حرارتی(Termal Expansion)

ضریب انبساط حرارتی معیاری از تغییرات ابعادی می باشد که همراه با تغییرات حرارت رخ می دهد. زمانیکه ضریب انبساط حرارتی زیاد باشد، اعواج و دفرمه شدن مجموعه جوش را می توان انتظار داشت.

استحکام و سختی(Hardness & Strength)

استحکام و سختی فلزات به جهت جوشکاری مقاومتی مهم می باشند، فلزات نرم می توانند به راحتی توسط الکترودها دچار فرو رفتگی گردند. فلزات سخت و محکم نیازمند نیروی الکترود بالاتری می باشند که به نوبت نیازمند الکترودهایی با سختی و استحکام بالا به منظور جلوگیری از دفرمه شدن سریع می باشد.

فلزاتی که استحکام شان را در دماهای بالاتر حفظ می کنند، ممکن است نیازمند استفاده از دستگاه های جوشکاری هایی باشند که توانایی به ـ کارگیری نیروی آهنگری به جهت جوش را داشته باشند.

 مقاومت به اکسید شدن(Oxidation Resistance)

تمامی فلزاتی که به طور متداول مورد استفاده قرار می گیرند در معرض هوا اکسید می شوند که در بعضی از آنها با سهولت بیشتری رخ می دهد. سطح اکسید معمولاً دارای مقاومت الکتریکی بالایی است. لایه های اکسید سطحی معمولاً جوشپذیری مقاومتی فلزات را کاهش میدهند. در جوشکاری نقطه ای و  غلتکی این اکسیدها می توانند باعث لبه های سطحی، جذب فلز از الکترود و ظاهر سطحی ضعیف گردند. در صورتیکه ضخامت لایه اکسیدی از یک قطعه به دیگری متفاوت باشد ممکن است نتیجه در استحکام جوش غیر یکنواخت گردد. آلیاژهای آلومینیم به سرعت تشکیل لایه اکسید سطحی می دهند،  از این رو جوشکاری می بایستی در زمان کوتاه بعد از تمیز کردن اکسیدها به منظور جلوگیری از تفاوت عمده در مقاومت تماس سطحی صورت پذیرد. در مقابل تمیز کردن اکسید قبل از جوش در فولادهای ضد زنگ بعد از اینکه در مرحله ساخت و بسته بندی تمیز شوند،نیازی نمی باشد. بسته به مقدار درصد اکسید و نحوه تاثیر گذاری بر خواص جوش، تمیز کردن اکسید قبل از جوش ضروری است. مقادیر مقاومت سطحی ممکن است جهت تایید عملیات تمیزکاری، مورد استفاده قرار گیرد.

در مواردی که اکسیدهای سنگین قبل از عملیات حرارتی، مواد خارجی از قبیل رنگ، ترکیبات فرایند کشش و گریس  موجود باشد می بایستی قبل از جوشکاری مقاومتی برطرف گردند.

 رنج دمایی پلاستیکی شدن(Plastic Temperature Range)

در صورتیکه ذوب فلز و جریان یافتنآن در محدوده دمایی باریکی باشد متغیرات جوشکاری می بایستی با دقت بیشتری نسبت به فلزی که دارای محدوده دمایی پلاستیک وسیعی است کنترل گردد.این خواص ممکن است بیشترین ارتباط را بر تجهیزات و روش جوشکاری گذارد. آلیاژهای آلومینیم دارای رنج پلاستیک بسته ای می باشند و نیازمند کنترل دقیقی بر روی جریان جوشکاری و نیروی الکترود می باشند. درضمن،جوشکاری صنعتی بر روی آلومینیم صورت نمی پذیرد. فولادهای کم کربن دارای رنج پلاستیک بازتری می باشند و جوشکاری مقاومتی شان به سهولت انجام می پذیرد.

 خواص متالوژیکی(Metallurgical Properties)

    در جوشکاری مقاومتی حجم کوچکی از فلز به جهت دستیابی به دمای ذوب یا دمای آهنگری شان در مدت زمان کوتاهی حرارت داده می شود. سپس فلز حرارت داده شده توسط الکترودها و فلز پیرامونشان به سرعت سرد می شوند. فلز کار سرد شده، در منطقه ای که در معرض این سیکل حرارتی قرار می گیرد آنیل خواهد شد. در مقابل سرد کردن سریع باعث سخت شدن در بعضی فولادها می گردد. فولاد پرکربن ممکن است به سرعت سخت شده و در جوش ترک ایجاد شود. بعد از عملیات جوشکاری به یک سیکل تمپر کردن جهت جلوگیری از این ترک نیاز می باشد. برای دستیابی به خواص مکانیکی بهینه در منطقه جوش، آلیاژهای عملیات حرارتی پذیر می بایستی به طور مناسبی بعد از جوشکاری عملیات حرارتی شوند





نوع مطلب :
برچسب ها : خواص تاثیر گذار بر جوشپذیری، مقاومت الکتریکی، هدایت حرارتی، انبساط حرارتی، استحکام و سختی، مقاومت به اکسید شدن، محدوده دمایی پلاستیک شدن، خواص متالوژیکی،




مهندسی جوشکاری
مهندسی مواد و جوشکاری
درباره وبلاگ

به وبلاگ*مهندسی جوشکاری*خوش آمدید.

با نظرات و مطالب خودتون به ما کمک کنید تا بتوانیم پلی برای تبادل اطلاعات، برای هم باشیم.

mahdi.maleki68@ymail.com


مدیر وبلاگ : مهدی ملکی
نظرسنجی
مطالب سایت را چگونه ارزیابی میکنید؟










آمار وبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :